Tak naprawdę pochodzi od dziko rosnącego gatunku w Indiach. Jest rośliną jednoroczną i należy do rodziny astrowatych. Uprawiano ją już w starożytnej Grecji i Egipcie ok. V wieku p.n.e.. W Polsce uprawiana jest jako warzywo liściaste.

Wszyscy wiedzą jak wygląda ale niewielu z nas wie skąd pochodzi. A historia jej sięga starożytnych czasów. Rzodkiewka, tak samo jak jej kuzynka rzodkiew najprawdopodobniej pochodzi z Chin. Jej atrakcyjny wygląd i smak sprawił, że była ona przysmakiem faraonów, a w średniowieczu natomiast była spożywana dlatego iż wierzono, że ma duży wpływ na jasność umysłu.

 Jak sama nazwa wskazuje należy do rodziny dyniowatych. Jest rośliną jednoroczną, nisko płożącą się po ziemi wytwarzając wąsy czepne. Pochodzi z klimatów gorących i dziko rośnie do dziś w Ameryce. Ostatnie badania wykazały, że dynię znali już Indianie, którzy zamieszkiwali dzisiejsze tereny Peru ok. 7000 lat przed naszą erą.

 Pochodzi z rodziny dyniowatych. Ta odmiana dyni powstała we Włoszech. Jest bardzo smacznym warzywem i wdzięcznym. W kuchni z cukinii można ?wyczarować? naprawdę wiele gotując ją, smażąc, czy dusząc. Jest smaczna pod każdą postacią. Jest warzywem niskokalorycznym i niskiej zawartości środków odżywczych ale za to nadrabia wybornym smakiem.

Należy do rodziny bobowatych i jest warzywem jednorocznym. Jego naturalne środowisko to Afryka i Iran, tam można to warzywo spotkać dziko rosnące. Był uprawiany na świecie od niepamiętnych czasów m.in. uprawiano go w basenie morza Śródziemnego już w neolicie. Nasiona tej rośliny znaleziono w ruinach Troi, a w Chinach znają go już od 5 tysięcy lat. W różnych zakątkach świata różnie go wykorzystywano. Najczęściej był przeznaczony dla ubogich grup społeczeństwa z uwagi na swoją sytość.

 

    

  

Pietruszka należy do rodziny selerowatych i jest warzywem dwuletnim. Dziko można ją spotkać na Półwyspie Apenińskim i Bałkańskim, Wyspach kanaryjskich i w północno-zachodniej Afryce. Jest warzywem jadalnym w całości, korzeń zazwyczaj jest dodatkiem do zup a część nadziemna czyli tzw. nać ma szerokie zastosowanie w sosach, sałatkach i innych potrawach.

 

To roślina dwuletnia należąca do rodziny kapustowatych. W Polsce jest popularną rośliną uprawną. Pierwsze wzmianki o kalarepie pojawiły się już w XVI wieku. Znana była również w Starożytnym Rzymie pod nazwą caulorapa. W Europie pojawiła się dopiero w VIII wieku, natomiast w Polsce dopiero w IX wieku. Jest warzywem bardzo cennym i bogatym w składniki mineralne i witaminy. O dziwo najwięcej tych wartościowych składników znajduje się w młodych liściach a nie w bulwie.

 

 

Jest prawdopodobnie najstarszą rośliną uprawianą przez człowieka i pochodzi z Bliskiego Wschodu i północnej Afryki. Pierwsze zapiski na temat groszku cukrowego pojawiły się we Francji w XVI i XVII w. Groszek cukrowy ma wiele odmian, których strąki i nasiona różnią się wielkością, smakiem i wartością odżywczą. Jego ziarna są pyszne na surowo: soczyste, delikatne, niemączyste i słodkie. Niektóre odmiany mają również jadalne strączki, które są tak samo soczyste i słodkie jak owoce.

 

 Jego łacińska nazwa to Brassica oleracea. To jedno z popularniejszych w Polsce warzyw, którego właściwości zdrowotnych chyba wciąż nie doceniamy. Kalafior to jednoroczna roślina z rodziny krzyżowych i pochodzi z Cypru, dlatego na samym początku był zwany kapustą cypryjską.Osiąga wysokość do 50 cm. Początkowo znany był w starożytnym Rzymie i Grecji, skąd rozprzestrzenił się dalej na inne kraje. W Polsce kalafior zaczęto uprawiać dopiero na przełomie XVI i XVII wieku.

 

Cebula należy do rodziny czosnkowatych. Jest znana na całym świecie i to już od bardzo dawna. Jej pochodzenie to Azja Środkowa. Bardzo szybko się rozpowszechniła w Europie Południowej, Egipcie i Azji. Spożywana jest zazwyczaj na surowo lub po upieczeniu. Ciekawostką jest to, że zarówno cebula surowa, smażona, jak i gotowana zachowuje te właściwości.

 

Prawdopodobnie pochodzi z Chin. Marchew była już znana już w starożytności, lecz wtedy nie miała takiego zastosowania w żywieniu jak obecnie. Przede wszystkim dlatego, że jej smak różnił się nieco od smaku dzisiejszej marchwi.