Żurawka doskonale znajdzie zastosowanie jako roślina obwódkowa, czy na rabaty i skalniaki. Często stosowana jest jako kwiat cięty czy roślina okrywowa. Sama roślina składa się przede wszystkim z liści, które szczególnie atrakcyjnie wyglądają jesienią, można więc pomyśleć o barwnych kompozycjach przestrzennych.

 

 

 

 

Żurawka należy do gatunku roślin zwanego bylinami. Zarówno pęd główny jak i boczne, są nieco skrócone, dlatego liście które z nich wyrastają tworzą zwartą kępę. Nie należą do roślin rosnących szybko.

 

 

Ogonki i brzegi liści są owłosione. Same liście są raczej klapowate, kształt owalnosercowaty. Wiechowate kwiaty wyrastają na długich (niemal 40 cm wysokości) bezlistnych łodygach. Złożone są z białych, koralowych, karminowych lub ognistoczerwonych drobnych kwiatków. Roślinka jest bardzo delikatna, drży pod wpływem nawet lekkiego wiatru.

 

 

 

Sadzimy żurawkę zwykle na rabatach, rewelacyjnie wyglądają też w ogródkach skalnych. Sadząc rozstawiamy co 30 cm, co najmniej na głębokości 25-30 cm. Kwiaty kwitną od czerwca do lipca. Najlepiej czują się w glebie lekko wilgotnej i oczywiście żyznej, w miejscu półcienistym, pełne słońce nie wpływa zbyt dobrze na jej samopoczucie. Mimo iż zostawiamy roślinę na zimę w ziemi (okrywamy by nie zmarzła zbyt mocno), co kilka lat warto byłoby rozsadzić ją na kilka egzemplarzy, by z czasem nie zaschnęła od środka.

 

Rozmnażanie odbywa się przez odrywanie starszych egzemplarzy pędów bocznych, albo przez podział już dobrze rozrośniętych roślin. Najlepiej byłoby umieszczać oderwany pędy w ispekcie, traktując je po prostu jak sadzonki.