Widliczki to rośliny pochodzące z dzikich obszarów wilgotnej dżungli. Należą do rodziny salaginellaceae, która co prawda posiada tylko jeden rodzaj ale za to kilkaset gatunków.

 

 

 

Roślina upodobała sobie stanowiska jasne, lecz nie bezpośrednio narażone na promienie słoneczne najlepsze więc byłoby światło rozproszone. Na bezpośrednim słońcu widliczka nie da sobie rady, w pierwszej kolejności blednie, potem usycha. Natomiast bez odpowiedniej dawki słońca pędy nie wyciągną się lub stracą swoją pierwotną barwę.

 

 

 

Ze względu na swoje pochodzenie, widliczka bardzo lubi wilgoć. Wskazana jest nie tylko duża wilgotność powietrza, ale też gruntu na stanowisku uprawnym. Źle czuje się podczas zbyt dużych wahań temperatury, powinniśmy zapewnić temperaturę zbliżoną do pokojowej. Zimą nie powinno spadać poniżej 15oC! Jak nie trudno się domyśleć podlewanie jest niezwykle istotne, robimy to regularnie i dokładnie, by ziemia miała odpowiednią wilgotność, pamiętając jednak by nie przelać rośliny. Podlewamy letnią, miękką wodą. Dobrze jest tez zraszać roślinę każdego dnia i nawozić raz w miesiącu (nawóz rozcieńczamy by był płynny).

 

 

 

 

Porada: Nie dopuszczamy by widliczka stała w przeciągu! Suche powietrze i przeciągi bardzo źle wpływają na roślinę, liście brązowieją i usychają.

 

 

Rozmnażanie niestety nie jest zbyt proste. Roślina bowiem nie tworzy ani kwiatów ani nasion. Na szczycie każdego pędu wytwarzają się kłosy zawierające zarodniki. Takie kłosy należy odciąć i zasadzać te części które zaczęły już wytwarzać korzenie. Dzielenie dużych roślin niestety często kończy się niepowodzeniem. Na wiosnę obserwujemy roślinę, sprawdzając czy korzenie nie zajęły już całej doniczki, wówczas przesadzamy widliczkę do większego pojemnika.

 

 

Gatunki występujące w Polsce:

widliczka ostrozębna (Selaginella selaginoides (L.) P. Beauv. ex Schrank & Mart.)

widliczka szwajcarska (Selaginella helvetica (L.) Spring) ? gatunek w Polsce wymarły