Jeżówka purpurowa pochodzi z północnej części Afryki. Kwiaty niepozorne, ponieważ dochodzą do 80 cm wysokości i mimo iż łodygi są cienkie, są sztywne i solidne. Kwiaty, które się na nich pojawiają bywają naprawdę duże, średnica może dochodzić do 15 cm. Naturalnie, przyciągają wiele owadów, motyli i pszczół. Liście rośliny, są z kolei wydłużone, ciemnozielone i mają szorstką fakturę.

 

Uprawa

 

Jeżówki są kwiatkami prostymi w uprawie. Woli miejsca słoneczne, łatwiej wtedy jej zakwitnąć, jest też podatna na rozmnażanie. W tym celu wysiewamy na wiosnę nasiona do inspektu, po paru tygodniach przesadzamy sadzonki do gruntu. Możliwe jest zakupienie gotowych sadzonek, jest to jednak sposób drogi i mało atrakcyjny dla ogordnika.

 

 

Zastosowanie

 

Zaleca się sadzenie kwiatków na dużej powierzchni. Są wysokie, watro je więc podwiązywać, aby nie kładły się i nie łamały. Jak najbardziej nadają się na kwiat cięty i świetnie prezentuje się w wazonach, zaletą jest również fakt, że bardzo długo pozostają świeże. W ogrodzie możemy sadzić jeżówki w tylnych częściach rabat, dobrze wyglądają w połączeniu z bylinami.

Istotną informacją są właściwości jeżówki, w farmaceutyce stosuje się je do produkcji leków. Działa nie tylko przeciwzapalnie, lecz także przeciwgrzybicznie i przeciwwirusowo. Ma duże znaczenie w w zwiększaniu odporności organizmu. Chorobach wirusowych czy gardłowych. Kwiatki kwitną od lipca do nawet końca października, zimę powinny spędzać w ziemi.