Chaber pochodzi z rodziny astrów. Pochodzi z Azji Zachodniej i Kaukazu, natomiast niewiele było mu trzeba by rozprzestrzenił się poza obszary jego pierwotnego występowania. U nas uprawiany jest jako roślina ozdobna.

 

 

 

 

Lubi ciepło i słońce, więc wymaga słonecznego stanowiska. Nie musimy się zanadto martwić podłożem, ponieważ chabry dobrze znoszą suszę, więc lekko sucha gleba nie będzie problemem. Może rosnąć pojedynczo, lepiej jednak wygląda wkomponowana w większe grupy rabat.

 

 

Koniecznie pamiętać należy o przycinaniu pędów po kwitnieniu. W przeciwnym wypadku mogą brązowieć i schnąć.

W Polsce chabry uprawiane są jako rośliny ozdobne. Stosujemy je jako kwiat cięty, kiedy jest w najlepszej kondycji, chociaż po przekwitnieniu również wygląda dobrze. Podobnie jak nawłoć czy gipsówka, świetnie nadaje się do suszonych bukietów.

 

 

 

Należy do roślin raczej wysokich, osiąga od 60 cm aż do metra. Sztywna łodyga, wyprostowana i pusta wewnątrz, pozwala mu piąć się w górę. Piękne żółte kwiatostany, koszyczkowate, osadzone są na pokrytych łuskami pąkach. Liście są raczej szorstkie, mało przyjemne w dotyku.