Acedantera dwubarwna znana jest także pod nazwą mieczyka abisyńskiego. Wyglądem przypomina ona gladiole przez swe mieczowate liście i gwiazdkowe kwiaty w wąskim kwiatostanie. Rodzaj Acidanthera obejmuje około 25 gatunków, które rosną dziko w Afryce. Opisywana Acedanthera bicolor to najpopularniejszy gatunek, pochodzący z górzystych i tropikalnych rejonów wschodniej Afryki.

 

Co ciekawe w naszych warunkach klimatycznych kwiaty zapylane są przez motyle, które zwabiane są białą barwą gardzieli, niesamowitym zapachem i dużymi ilościami nektaru. Po przekwitnięciu acidantera tworzy pękające torebki z licznymi spłaszczonymi nasionami.

 

 

Kwiaty te kwitnące w miesiącach letnich można stosować do uprawy w pojemnikach, na balkonach, tarasach, czy też w ogrodzie. Idealnie prezentuje się jako kwiat cięty w wazonie.

 

Jakie wymagania ma Acedanthera bicolor?

 

Najlepsze kwitnienie Acidantery ma miejsce na stanowisku słonecznym, choć dobrze znosi też lekkie zacienienie. Wymagania glebowe nie są skomplikowane. Gleba powinna być lekka, przepuszczalna, próchniczna, o odczynie obojętnym i co także ważne niezbyt wilgotna.

 

Podobnie jak Gladiola, jest byliną niezimującą w polu w naszych warunkach klimatycznych. Przy kilku stopniach w okolicach zera, temperatura uszkadza część nadziemną.

 

Jak uprawiać Gladiolus callianthus?

 

Bulwy o obwodzie 5+ cm sadzi się na przełomie kwietnia i maja (gdy gleba ogrzeje się do 10°C). Cebule powinno się sadzić na głębokości 8?10 cm w odstępach co 15?20 cm. By uzyskać większy plon bulw, bulwy należy sadzić w drugiej połowa kwietnia. Natomiast sadzenie w połowa maja sprzyja dłuższemu kwitnieniu roślin. Bulwy o obwodzie poniżej 5 cm "wysiewa" się w kwietniu w polu, w rzędy co 15?20 cm na głębokości 4?5 cm. Ważną informacja jest to, iż rośliny, które wyrastają z bulw poniżej 5 cm zakwitają po 2 lub 3 latach uprawy.

 

Jak rozmnażać Acidantere dwubarwną?

 

Koniec wegetacji acidantery przypada na pierwszą połowę października. Gdy zaczynają zasychać liście, należy przystąpić do wykopywania bulw. Należy to zrobić przed przymrozkami, gdyż gatunek ten jest wrażliwy na niską temperaturę. Po bardzo ostrożnym wykopaniu przycina się część nadziemną roślin na wysokości 5 cm. Następnie bulwy dosusza się przez mniej więcej 2 tygodnie, w temperaturze 20?25°C w przewiewnym pomieszczeniu, po czym przystępuje się do ich czyszczenia. Wówczas odłamuje się nadziemną część rośliny i usuwa resztki bulwy macierzystej, korzeni, zewnętrzną łuskę okrywającą, jednocześnie oddzielając bulwy przybyszowe.

 

Bulwy przechowuje się w pomieszczeniu o temperaturze 15?17°C (w niższej łatwo gniją) i wilgotności powietrza 70%. Można również przechowywać bulwy przysypane suchym piaskiem lub trocinami.