Kwiaty wiosenne

Krokosmia pochodzi z Afryki i należy do rodziny kosaćcowatych. Przywieziona do Europy została bardzo spopularyzowana nie tylko ze względu na atrakcyjny wygląd, ale również na niewielkie wymagania w uprawie. Ciekawostką jest również fakt, iż kroksomia włożona do wody, wydziela piękny zapach szafranu.

 

Tygrysówka pawia pochodzi z Meksyku, ale w Europie znana jest już od bardzo dawna. Atrakcyjność rośliny wynika z dwóch aspektów, po pierwsze trójlistny, symetryczny kształt, po drugie pokrycie cętkami (stąd drapieżna nazwa).

 

 

Lachenalia należy do rodzaju hiacyntowatych, a pochodzi z Afryki Południowej. W Polsce roślina ta uprawiana jest od niedawna, wyłącznie jako ozdobna egzotyczna roślina, sadzona w doniczkach.

 

 

 

Sandersonia jest wyjątkowo atrakcyjną rośliną ze względu na specyfikę kwiatostanu. Przez niemal całe lato całą sandersonię pokrywają zwisające pomarańczowe dzwonki.

 

 

 

Kosmos krwistoczerwony to roślinka pochodząca z Meksyku i z angielskiego nazywana Chocolate cosmos, ze ze względu na czekoladowy zapach jaki wydziela kwitnąc. Kosmos preferuje miejsca słoneczne ale osłonięte od wiatru, najlepiej na przepuszczalnej glebie.

 

 

 

Jest to roślina pochodząca z tropikalnych regionów Afryki Południowej. Bardzo łatwo się krzyżuje i tworzy mieszańce międzyrodzajowe.

 

 

 

Słoneczniczek należy do rodziny astrowatych, a pochodzi z Ameryki Północnej. Najczęściej stosowany jest na bylinowe rabaty, jego intensywnie żółta barwa dobrze się komponuje, a najlepiej wygląda w większych grupach roślin.

 

 

Agapant pochodzi z Afryki Południowej. Piękne jest pochodzenie nazwy tej rośliny, agapant bowiem pochodzi od dwóch greckich słów, agape – miłość i anthos – kwiat.

 

 

 

Historia pochodzenia nazwy tej niezwykłej rośliny sięga średniowiecza. W tamtym okresie wierzono, że w drobnych kwiatach przetacznika można dostrzec twarz św. Weroniki, znanej z Ewangelii, stąd łacińska nazwa rośliny brzmi veronica.

 

 

 

Ostryż najliczniej występuje w strefie międzyzwrotnikowej i liczy sobie około siedemdziesiąt gatunków. Należą do rodziny imbirowatych, a najczęstszym przedstawicielem jest Zeodaria, dostać ją możemy jako roślinę doniczkową.

 

 

 

 

Malwa należy do roślin z rodziny ślazowatych. Pochodzą głównie ze wschodniej części Morza Śródziemnego. Zależnie od odmiany malwy są kwiatami jednorocznymi lub dwuletnimi. Już starożytni znali dobrze te rośliny, ze względu oczywiście na ich własności lecznicze.

 

 

 

Szałwia należy do rodziny roślin jasnowatych. Niektóre źródła podają, że szałwia ma ponad 900 gatunków, byłby to wówczas najliczniejszy w gatunku rodzaj jasnowatych. Szałwia występuje na dobrą sprawę na całej kuli ziemskiej i zwykle rośnie dziko.

 

 

 

 

Chaber pochodzi z rodziny astrów. Pochodzi z Azji Zachodniej i Kaukazu, natomiast niewiele było mu trzeba by rozprzestrzenił się poza obszary jego pierwotnego występowania. U nas uprawiany jest jako roślina ozdobna.

 

 

 

 

Nawłoć ogrodowa należy do rodziny bylin. Poszczególne odmiany tej rośliny różnią się od siebie przede wszystkim wysokością, najmniejsze osiągają około pół metra, największe natomiast dochodzą nawet do dwóch metrów.

 

 

 

Miechunka pochodzi z Europy, występuje również na obszarach Azji o umiarkowanym klimacie. Znaleźć ją możemy w Ameryce, natomiast tu i w Meksyku jest to gatunek zawleczony, przez przypadek pojawił się na tych terenach i rozprzestrzenił w środowisku naturalnym. W Polsce stosunkowo często jest uprawiana jako roślina ozdobna, w naszych ogródkach, zdarza się również że dziczeje.

 

 

Roślina ta świetnie nadaje się do komponowania z kolorowymi bylinami. Sadzimy je najczęściej na obwódkach czy rabatach. W związku z tym, że wyjątkowo dobrze prezentuje się po zasuszeniu, wykorzystać je można do tworzenia suchych bukietów.

 

 

 

Jego potoczna nazwa to mordownik – ze względu na swoje trujące właściwości. Liczy bardzo wiele gatunków, ich liczba dochodzi nawet do trzystu, zdecydowana większość z nich zamieszkuje północną półkulę. Pochodzi z rodziny jaskrowatych.

 

 

Żurawka doskonale znajdzie zastosowanie jako roślina obwódkowa, czy na rabaty i skalniaki. Często stosowana jest jako kwiat cięty czy roślina okrywowa. Sama roślina składa się przede wszystkim z liści, które szczególnie atrakcyjnie wyglądają jesienią, można więc pomyśleć o barwnych kompozycjach przestrzennych.

 

 

Orliki nieczęsto występują w warunkach naturalnych, z tej też przyczyny dziko rosnące okazy objęte są całkowita ochroną gatunku. Natomiast w naszych ogródkach orliki najczęściej ozdabiają kompozycje rabatowe.

 

 

 

 

Płomyki posiadają nagie zaostrzone liście i sztywne nierozgałęzione łodygi. Kwiatki zbierają się w wierzchołkowe, porozgałęziane grona. Płomyki potrafię osiągnąć nawet 100 cm wysokości. Kwitną od lipca do września.

 

 

Jeżówka purpurowa pochodzi z północnej części Afryki. Kwiaty niepozorne, ponieważ dochodzą do 80 cm wysokości i mimo iż łodygi są cienkie, są sztywne i solidne. Kwiaty, które się na nich pojawiają bywają naprawdę duże, średnica może dochodzić do 15 cm. Naturalnie, przyciągają wiele owadów, motyli i pszczół. Liście rośliny, są z kolei wydłużone, ciemnozielone i mają szorstką fakturę.

 

 

 

Trójsklepka to roślina pochodząca z Japonii. W naturalnym środowisku występowała w cienistych lasach. Jest wspaniałą byliną do sadzenia na rabatach i do obsadzania drzew i krzewów. Kwiat świetnie nadaje się do cięcia. Ta dość rzadko spotykana bylina nazywana jest także „żabim storczykiem" oraz „ropuszą lilią"

 

 

 

Roślina ta jest jedną z najbardziej kapryśnych roślin. Pochodzi z tropikalnych lasów Kolumbii, co zdradza nam, że lubi wysokie temperatury i wilgotne powietrze. Z wyglądu przypomina narcyza. Piękne, białe kwiaty o średnicy 10 cm i niesamowitym zapachu zakwitają na wiosnę i jesień.

 

 

 

Rudbeckia to roślina z rodziny astrowatych, która obejmuje ok. 15 gatunków. Pochodzi z Ameryki Północnej. W naszym kraju, w środowisku naturalnym występuje jedynie rudbekia naga i rudbekia owłosiona. Rudbekia jest idealną roślina dla tych, którym nie wystarcza czasu na codzienną pielęgnację, a marzą o długo kwitnącym ogródku. Są przede wszystkim mało wymagające i łatwe w uprawie, a ich rozmnażanie jest proste.

 

 

 

 

Środowiskiem naturalnym Kniphofia jest Afryka. Bylina ta wzrasta na wysokość nawet do 120 cm i posiada bardzo interesujące dwukolorowe kwiaty. Część górna kwiatostanu jest w kolorze czerwonym, natomiast część dolna ma barwę żółtą. W zależności od odmiany rośliny kwitną od czerwca do września. Przez okres nie dłuższy niż miesiąc.

 

 

W naturze ta bardzo efektowna bylina występuje (jak sama nazwa wskazuje) w Alpach oraz na Bałkanach. Jednym z podstawowych walorów Mikołajka alpejskiego jest jego ozdobność. Jego fioletowo-niebieskie kwiaty znajda swoje miejsce nie tylko na mieszanych rabatach ale także w ogrodach skalnych, czy dekorując mieszkanie w wazonie. Jeśli lubimy bukiety z zasuszanych kwiatów tam także powinien znaleźć się Mikołajek.

 

 

Dicentra, bo właśnie taką nazwę maja serduszka, pochodzą z rodziny Papaveraceae. Jest to rodzina maku wschodniego. Bylina ta naturalnie występuje w Chinach i Japonii. Serduszka idealnie współgrają z innymi roślinami na rabatach, trawnikach, w ogródkach skalnych jak i pięknie udekorują balkon czy taras.

 

 

Pulsatilla to roślina z rodziny jaskrowatych, która w swym gatunku ma ponad 30 kwiatów. W środowisku naturalnym występują przede wszystkim na europejskich i środkowo azjatyckich terenach górskich.

 

 

 

 

 

Mak wschodni jest byliną pochodzącą z Kaukazu i Iranu Północnego. Należy on do rodziny makowatych. Kwiatostan, który możemy podziwiać od maja do czerwca ma barwę czerwoną, różową lub białą. Roślina ta prócz możliwości sadzenia jej na rabatach bylinowych, bądź w pojemnikach idealnie nadaje się także na kwiat cięty.

 

 

Krasnokwiat (Haemanthus L.) to roślina z rodziny amarylkowatych, która obejmuje ok. 80 gatunków. Pochodzi z Afryki Południowej. Jest to bardzo ciekawy. Nadaje się szczególnie dla osób, które nie mają wiele czasu na uprawę kwiatów. Nazwa rodzaju Haemanthus pochodzi od greckich słów haima – krew i anthos – kwiat.

 

 

 

Crinum jest blisko spokrewnione z rodzajem Amaryllis, ale w przeciwieństwie do niego występuje w Ameryce, przez Afrykę, Azję po Australię. Pochodzi z plemienia Amaryllideae. Wśród rodziny Krinum możemy wyróżnić aż 70 gatunków. Wiele z nich występuje na terenach podmokłych czy w zbiornikach wodnych gdzie nasiona przenoszą się przez wodę. Inne z kolei rosną typowo w ziemi.

 

 

 

Dracunculus vulgaris to kwiat ozdobny skategoryzowany jako roślina cebulowa. Bylina ta należy do rodziny obrazkowatych. Naturalnie występuje w klimacie śródziemnomorskim. Pochodzi z Bałkanów, Wysp Egejskich i południowo-zachodniej Turcji. Introdukowany w USA, w stanach Oregon, Kalifornia, Tennessee i na wyspie Puerto Rico, a także we Włoszech, zachodniej Europie i północnej Afryce. Przez wielu nazywana jest jako "lilia voodoo" lub "smocza lilia".

 

 

Gloriosa to roślina o tyle specyficzna, iż pochodzi z rodziny liliowatych a równocześnie jest pnączem. W naturalnym środowisku występuje w Afryce i Azji. Wyglądem upodabnia się do storczyka. Glorioza w Polsce nie jest bardzo popularna jako kwiat uprawny. Częściej można ją spotkać jako kwiat cięty, gdzie jest bardzo popularna wśród florystów.

 

 

Jak większość roślin z tej grupy Sprekelia pochodzi z Afryki Południowej, która dorasta nawet do wysokości 40 cm. Jej duży kwiat ma ok 13 cm średnicy i barwę karminowoczerwoną delikatnie połyskującą. Jest to roślina, która uprawiać możemy zarówno w doniczce jak i w ogrodzie.

 

 

Prawidłowa nazwa tego kwiatu to Zantedeschia. Kalla to nazwa błędna, niestety coraz powszechniej używana. Możemy się także spotkać z takimi nazwami jak Kalijka, Kalia czy Cantedeskia. Kwiat ten zaliczamy do rodziny obrazkowatych – Araceae. Jego środowiskiem naturalnym są afrykańskie mokradła wysychające w okresie letnim.

 

 

 

Pochodząca z Afryki Południowej Nerine, należąca do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae) jest uprawiana w Europie od niedawna. W warunkach naturalnych można ją spotkać na skalistych zboczach gór. W naszym klimacie idealnie wypełnia miejsca, których nie mogą zapełnić rośliny o większych wymaganiach.

 

 

 

Jaskier azjatycki to wielobarwna mieszanka odmian. Może zdobić nie tylko ogrody ale także (sadzony w pojemnikach) prezentować się na balkonach czy tarasach.

 

 

Piwonia jest jedną z najokazalszych bylin, jaką można uprawiać w ogrodzie dzięki jej dekoracyjnym kwiatom i liściom. Uprawa Paeonii jest łatwa. Jest jedną z roślin, która nie wymaga przesadzania, gdyż na jednym miejscu może rosnąć dziesiątki lat. Okazałością barw oraz przybieranych form zachwycają kwiaty w kształcie kul lub koron, pełnych, półpełnych, pojedynczych w barwach od czystej bieli przez róż, purpurę do ciemnej czerwieni.

 

 

 

Kwiaty lilii to przede wszystkim ogromna rozmaitość barw, kształtów i zniewalający zapach. Dzięki temu, że należą do kwiatów, których kwitnienie trwa od czerwca do jesieni, zdobią wiele zakątków ogrodu. Pierwsze ślady lilii możemy zauważyć na malowidłach sprzed 4000 lat. Wszystkie gatunki lilii występują w swoich naturalnych środowiskach głównie na półkuli północnej. Rozmieszczenie ich rozciąga się od Pirenejów, przez Europę, Kaukaz, Syberię, aż po Kamczatkę, przez Chiny, Japonię oraz Amerykę Północną – od wybrzeża Pacyfiku aż po Atlantyk.

 

 

 

Tę atrakcyjną roślinę często określa się mianem śpioszka. Kwiat podobnie jak reszta z rodziny Liliowatych pochodzi z Afryki. Bardzo przyjemny, delikatny zapach, świetny, świeży wygląd oraz bardzo łatwy sposób uprawy powodują, że jest to roślina, którą posadzić może każdy.

 

 

 

Acedantera dwubarwna znana jest także pod nazwą mieczyka abisyńskiego. Wyglądem przypomina ona gladiole przez swe mieczowate liście i gwiazdkowe kwiaty w wąskim kwiatostanie. Rodzaj Acidanthera obejmuje około 25 gatunków, które rosną dziko w Afryce. Opisywana Acedanthera bicolor to najpopularniejszy gatunek, pochodzący z górzystych i tropikalnych rejonów wschodniej Afryki.

 

Co ciekawe w naszych warunkach klimatycznych kwiaty zapylane są przez motyle, które zwabiane są białą barwą gardzieli, niesamowitym zapachem i dużymi ilościami nektaru. Po przekwitnięciu acidantera tworzy pękające torebki z licznymi spłaszczonymi nasionami.