Należy do rodziny cyprysowatych i jest krzewem zimozielonym. W sprzyjających warunkach, tam skąd pochodzi dorasta do 20m. Zupełnie inny kształt przybiera w górach, dorasta wówczas najwyżej do 1 m, jego konary rozkładają się na boki i są tak rozłożyste, że mogą osiągać nawet 3 m szerokości.

 

 

 

Korona Jałowca jest raczej kulista, a jego igły można podzielić na dwie grupy: po mocnym cięciu, na wiosnę Jałowiec wypuszcza igły kłujce o długości ok. 12 mm, natomiast na dojrzałych już pędach igły są dłuższe, mają ok. 15 mm i są łuskowate. Bardzo efektowna jest kora Jałowca, bowiem głębię pnia ma koloru jasnobrązowego i kiedy kora się łuszczy to bardzo ładnie kontrastuje z całością drzewa.

 

 

 

Często kora drzewa jest specjalnie pocierana np. metalową szczotką aby uwidocznić jeszcze bardziej kolor pnia. Jałowiec chiński bardzo często wybierany jest na Bonsai, gdyż jest dość wdzięczną rośliną do formowania, łatwo poddaje się drutowaniu i dobrze trzyma kształt. Ponadto dość szybko rośnie, a więc na efekty nie musimy zbyt długo czekać.

 

Wymagania

 

 

Stanowisko dla Jałowca chińskiego może być słoneczne. Jest rośliną odporną na suszę ale nie powinniśmy mu fundować zbyt długiego okresu bez wody. Jak tylko ziemia w doniczce przeschnie należy drzewko podlać. Mimo, że roślina jest mrozoodporna to w formie Bonsai niezbyt służą jej temperatury poniżej -5 stopni. Wówczas trzeba całe drzewko zabezpieczyć lub przenieś je np. do ogrodu zimowego. Pamiętajmy o tym, że trzeba zabezpieczyć nie tylko korzenie ale również koronę przed zimnym, lodowatym powietrzem.

 

 

Przesadzanie

 

Wczesną wiosną co 2-3 lata należy drzewko przesadzić do nieco większej doniczki. Najlepiej będzie prezentowała się doniczka płaska, okrągła lub owalna, ziemia natomiast powinna być lekko wapienna i łatwo przepuszczająca wodę.

 

 

Nadawanie kształtu oraz drutowanie

 

 

 

 

Jałowiec chiński najładniej prezentuje się wówczas kiedy igły na konarach łączą się i przypominają chmurki na niebie. W tym też celu należy skracać głównie te odgałęzienia, które rozrastają się na boki. Podczas wegetacji należy uszczykiwać za długie pędy. Druty zakładamy wczesną wiosną i powinny one pozostać przez ok. 1 rok, następnie trzeba je zdjąć.