Do najczęściej spotykanych chorób grzybowych roślin cebulowych należy fuzarioza. Jest to choroba wywołana przez grzyby z rodzaju Fusarium. Źródłem zakażenia jest przede wszystkim gleba. Zarodniki grzyba w glebie mogą nawet przetrwać przez wiele lat.

Jakie są objawy takiego zakażenia?

Już widoczny kwiat, ma zaschnięte pąki, pożółkłe liście, a same pędy tulipana mają zahamowany wzrost. Cebula tulipana zachowuje się dwojako, albo wapnieje i twardnieje, albo pokrywa się brązowymi plamami i gnije. Łuski cebulowe i piętka narcyza z kolei, brązowieje i zamiera, a sama cebula cuchnie i mięknie. U lilii, najpierw gnije piętka cebulowa, następnie korzenie i zewnętrzne łuski, pędy są zahamowane we wzroście, zwykle potem żółkną a kwiaty nie pojawiają się w ogóle. Liście żółkną, lub stają się fioletowo-purpurowe. Oczywiście zarażone cebule natychmiast usuwamy by zniszczeniu nie uległy pozostałe. Prócz wiadomych szkód, zarażone cebule wydzielają etylan ? zbyt duże stężenie uszkadza zawiązki kwiatów.

Porada:
Podczas zakupów zwracamy szczególną uwagę na zdrowotność cebul. Gdyby zdarzyło się, że znajdziemy później cebulkę chorą, natychmiast zaprawiamy pozostałe. Zabieg o którym mowa wygląda następująco: przez 15 min moczymy cebule w mieszaninie z preparatów grzybobójczych. Gdy zauważamy objawy już podczas uprawy, palimy rośliny w czasie wegetacji.

Tulipany są wyjątkowo wrażliwe na tego rodzaju grzyby, dlatego wykopujemy je każdorazowo, bowiem latem w ciepłej, wilgotnej glebie są bardziej narażone. Dlatego też staramy się sadzić cebule w październiku (wrzesień potrafi być nadal ciepłym letnim miesiącem).

Szara pleśń

Szarą pleśń, wywołują grzyby z rodzaju Botrytis. Objawami zarażenia są brązowe plamy i szary nalot na liściach lub kwiatach. Regularnie usuwamy zarażone kwiaty i spadające płatki, gdyż choroba szybko się rozprzestrzenia. Co 7-14 dni możemy dodatkowo opryskać rośliny.

Choroby bakteryjne

Na choroby bakteryjne najbardziej narażone są irysy i hiacynty, rzadko mieczyki. Gdy cebule cuchną i miękną mamy do czynienia z żółtą bakteriozą. Tu pędy już nie wyrosną. Gdy stopień choroby jest mniejszy, pędy wyrastają, ale na liściach i pędach pojawiają się żółto brązowe prążki. Zarażone egzemplarze należy natychmiast usunąć wraz z otaczającą je ziemią i spalić. Drugą popularną chorobą bakteryjną hiacyntów jest Erwinia, potocznie zwana miękką zgnilizną cebul.

Początkowo roślina więdnie a potem żółkną jej liście.

Oprócz wymienionych wcześniej chorób, dość istotnym problemem są także choroby wirusowe. Do najbardziej znanych jest pstrość tulipana. Objawy są dość nietypowe bowiem wyglądają dość spektakularnie i mogą nawet się podobać. Pojawiają się na kwiatach dość oryginalne smugi i odbarwienia. Niestety trzeba takie rośliny bezwzględnie usunąć aby nie rozprzestrzeniły się na inne, zdrowe kwiaty. Niekiedy odbarwienia pojawiają się także na liściach, ale są trudniejsze do zauważenia. Choroby wirusowe dotyczą nie tylko tulipanów ale niekiedy nie oszczędzają nawet narcyzów, irysów, mieczyków, dalii oraz innych roślin cebulowych. Do zwalczania wirusów nie ma niestety środków. Należy głównie zapobiegać ich powstawaniu, czyli selekcjonować cebule już przy zakupie i przynajmniej raz na jakiś czas wykopywać z ziemi, sadzić w inne miejsce również po uprzedniej selekcji i odrzuceniu cebul wyglądających mniej zdrowo.

Wciornastki

Przez wciornastka atakowane są głównie mieczyki. Mimo że te szkodniki są niewielkie bo mają zaledwie 2mm długości to powodują dość wyraźne objawy. Wzdłuż unerwienia liści pojawiają się srebrzysto białe smugi, które po jakimś czasie brązowieją. Na kwiatach natomiast pojawiają się białe plamy. Po zauważeniu objawów należy jak najszybciej nabyć odpowiednie środki do walki z tym pasożytem. Najczęściej stosuje się oprysk, choć często wciornastki mogą także żerować na bulwach w pomieszczeniach gdzie są przechowywane.

Poskrzypka liliowa

Jest to najgroźniejszy szkodnik lilii, ale można go również spotkać żerującego na szachownicy i konwalii. Szkód dokonują zarówno dorosłe owady jak i ich larwy. Wygryzają otwory w liściach, a nawet w pąkach kwiatowych. Jeśli zauważymy takie

owady w ogrodzie najlepiej je zbierać ręcznie i od razu niszczyć.

Muchówki

Inne nazwy to pobzyga cebularz i udnica cebulówka. Te poważne szkodniki głównie atakują narcyzy, błonczatki, przebiśniegi i cebulice. Larwy tych szkodników, które żerują w cebulach dokonują największych szkód. W przypadku stwierdzenia tych szkodników w ogrodzie można zastosować podlewanie odpowiednimi preparatami. Należy również zwalczać ich postaci latające (od maja do czerwca), tak aby nie zdążyły złożyć jaj, ponieważ to właśnie ich larwy, kiedy się wylęgną wgryzają się w cebule.

Gryzonie

Swoje ?trzy grosze" potrafią dołożyć także w ogrodzie mysz polna oraz nornik zwyczajny. Zimą lub wczesną wiosną potrafią wyjeść całe cebule. Nad ziemią, zamiast kwiatów wyrastają tylko same pędy, które z czasem oczywiście zamierają. Walka z nimi wcale nie należy do najłatwiejszych. Można do nor tych gryzoni sypać odpowiednie preparaty lub zastosować wytrawiacze cebul odstraszające gryzonie.

Pamiętajmy jednak, że w trosce nie tylko o nasz ogród ale i o całe środowisko, należy stosowanie chemicznych środków ograniczyć do minimum. W tym celu warto preparaty chemiczne zastąpić biologicznymi. Do najbardziej znanych należą preparaty produkowane na bazie wyciągu z czosnku lub na bazie wyciągu z grejpfruta.